Heelkundige ingrepen voor overgewicht zijn niet nieuw. De oudere technieken gaan echter steeds gepaard met een klassieke open operatie. Hierbij wordt de maag gedeeltelijk weggenomen, verkleind met nietjes of op een andere manier met de dundarm verbonden zodat een deel van de dundarmen wordt kort gesloten. Deze ingrepen zijn vaak niet omkeerbaar en niet aanpasbaar aan de omstandigheden. Bovendien leiden ze vaak tot tekorten aan essentiële voedingsbestanddelen indien er geen goede follow-up plaats heeft.

De techniek van het maagbandje biedt een aantal voordelen :

Het bandje kan bijna altijd met een kijkoperatie geplaatst worden met sneller herstel en kleinere littekens.

• De maag zelf blijft intact.
• De ingreep is nagenoeg volledig omkeerbaar.
• Het bandje kan door opspuiten via een eenvoudige naaldprik aangepast worden aan de behoeften.
• De resultaten zijn minstens even goed als die met de oudere ingrijpende operaties.

Wie komt in aanmerking voor deze ingreep ?

BMI

Lengte en gewicht spelen een rol. De BODY-MASS Index wordt gebruikt als maatstaf voor overgewicht. De BMI wordt berekend als volgt : gewicht in kg gedeeld door het kwadraat van de lengte in meter. Een BMI van meer dan 40 betekent ziekelijk overgewicht (morbiede obesitas) en is steeds een indicatie voor ingreep. Indien de BMI waarde tussen 35 en 40 ligt is een operatie aangewezen indien er bijkomende ziekteverschijnselen zijn zoals hoge bloeddruk of aandoeningen van de gewrichten (knieën, rug, ..).
Een BMI minder dan 35 is in principe geen indicatie voor operatie.

Type eters

Het type van overgewicht speelt een belangrijke rol. Aangezien de werking van het bandje berust op een verkleining van de maaginhoud, is dit een uitermate geschikte behandeling voor de zogenaamde volume-eters (mensen die grote porties eten). Vloeistoffen en snoepgoed bevatten veel caloriën in kleine volumes en worden door het bandje niet belemmerd. Bijgevolg zijn de resultaten van de ingreep slecht bij coladrinkers en snoepers (sweet-eaters).

Psychische toestand

Van groot belang is de discipline en wilskracht van de patiënt. Het bandje is slechts een hulpmiddel en het aanhouden van een laagcalorisch dieet blijft noodzakelijk. Zoniet kunnen geen goede resultaten bereikt worden. Het bandje op zich zorgt niet voor de gewichtsvermindering.

Tegenaanwijzingen voor maagbandje

• Een maagbandje is niet aangewezen bij Zwangerschap
• Psychisch en emotioneel onstabiele patiënten
• Alcoholisme
• Ernstige hart-, vaat- en longaandoeningen
• Ernstige ontsteking van maagdarmkanaal
• Bewezen gastro-oesofageale reflux
• Aangeboren afwijkingen van de slokdarm of maag
• Adolescenten onder de 18 jaar
• Gekende allergie aan silicone

Noodzakelijke preoperatieve onderzoekingen

Vooreerst dienen onderliggende oorzaken van zwaarlijvigheid uitgesloten te worden. Hiervoor wordt best een advies van een endocrinoloog ingeroepen ( afwijkingen van schildklier, bijnieren, diabetes, ….).
Een grondige navraag van de voedingsgewoonten door een diëtiste, die ook de psychische toestand van patiënt kan evalueren, is noodzakelijk.
Routine bloedonderzoek
Nazicht van hart en longen.

Werkingsmechanisme van het bandje

Het maagbandje wordt bovenaan rond de maag gelegd, waardoor we de maag opdelen in een klein maagje en een groter segment voorbij de band. Doordat dit kleine maagje snel gevuld is, treedt sneller een verzadigingsgevoel op en verdwijnt het hongergevoel.

Het maagbandje zelf:

Het systeem bestaat uit :

• Een verstelbare maagband in silicone waarvan de binnenkant opblaasbaar is. Door het opblazen verkleint de doormeter van de band.
• Een verbindingsslang in silicone die de maagband verbindt met het injectiereservoir.
• Een injectiereservoir in silicone en titanium. Dit wordt onderhuids ingeplant en is eenvoudig aan te prikken om de band op te spuiten.

Plaatsing van het bandje

Indien alle onderzoekingen gebeurd zijn en patiënt een goede kandidaat is, kan een planning tot opname en ingreep gemaakt worden.
Opname kan gebeuren de ochtend van de ingreep.
De ingreep gebeurt onder algemene narcose.
De plaatsing gebeurt via een kijkoperatie. Hiervoor wordt de buik gevuld met gas (CO2) via een lange naald. Daarna worden via een vijftal kleine incisies onze werkinstrumenten ingebracht. De gehele ingreep wordt gevolgd via een videoscherm.
Het maagbandje wordt rond de maag geplaatst net onder de overgang naar de slokdarm.
De maag zelf wordt niet ingesneden.
Het verbindingsslangetje wordt doorheen de buikwand getrokken en vastgemaakt aan het reservoir, dat op zijn beurt onderhuids wordt bevestigd.

De ingreep duurt gemiddeld 60 tot 90 minuten.

Verwikkelingen van de ingreep

Vroegtijdig :

• Bloeding of perforatie van een orgaan waarvoor omschakeling naar een klassieke insnede vereist is
• Longontsteking
• Klontervorming in de benen
• Klaplong
• Infectie van de wondjes

Laattijdig :

• Lekken of kantelen van het kamertje
• Slippen van de maag doorheen de band
• Laattijdige infectie van het bandje
• Uitzetting van het maagreservoir
• Braken
• Slokdarmontsteking door terugvloei van maagzuur bij te nauwe passage
• Erosie door druk op de maagwand

Verloop verblijf in het ziekenhuis

Na de ingreep blijft patiënt op de ontwaakzaal tot hij voldoende wakker is en de toestand stabiel is. Daarna wordt hij getransfereerd naar de afdeling.
De dag na ingreep wordt de maagsonde verwijderd die tijdens de ingreep geplaatst werd. Er wordt een controle foto genomen waarbij een vloeistof dient gedronken te worden en wordt nagekeken of de vloeistof vlot passeert door het bandje en of er geen lekken ontstaan zijn thv de maag. Indien er geen problemen zijn, kan men starten met water drinken. Indien dit goed verdragen wordt, kan yoghurt en gemalen of gepureerde voeding worden ingenomen.
De diëtiste komt langs met voedingsadviezen.
Meestal kan patiënt de dag na ingreep het ziekenhuis verlaten.
Thuis dient nog gedurende een tiental dagen elke dag een inspuiting onderhuids gegeven te worden om trombose thv de aders te voorkomen.

Opvolging na de ingreep

Indien zich geen problemen voordoen, is een eerste controle voorzien een viertal weken na het plaatsen van het bandje. Aangezien het bandje niet wordt opgespoten bij de ingreep, wordt aanvankelijk weinig hinder bij de voeding ondervonden.
Er wordt een navraag gedaan naar de eetgewoonten en het bekomen gewichtsverlies. Indien de ingenomen volumes duidelijk te groot zijn, zal het bandje bijgespoten worden. Dit gebeurt op de dienst radiologie onder lokale verdoving en duurt een 15 tal minuten. Daarna kan patiënt terug naar huis.
Verdere controles gebeuren maandelijks of op vraag van patiënt. Het advies van een diëtiste kan zo gewenst verkregen worden.
Het is van groot belang dat men zich houdt aan de dieetvoorschriften. Ook na het plaatsen van het bandje is een laagcalorisch dieet noodzakelijk. Dit vereist stricte discipline die absoluut noodzakelijk is voor een goed resultaat.

Te verwachten gewichtsverlies

Meestal wordt in de eerste vier weken een gewichtsverlies tussen 5 en 10 kg bekomen. Verdere gewichtsdaling verloopt geleidelijk, tot 25 à 35 kg over 6 tot 12 maanden.

Indien onvoldoende gewichtsverlies bekomen wordt, kan dit te wijten zijn aan twee factoren :

Onvoldoende dieetinspanning

Te snel en te veel eten, waardoor het kleine maagje gaat uitzetten en na verloop van tijd zo veel voedsel kan bevatten dat het effect van het bandje teniet wordt gedaan.
Dit kan vermeden worden door de eerste twee maanden vooral gepureerde voeding in te nemen.

Maagbandje en zwangerschap

Bij zwangerschap wordt het bandje best gelost. Een stabiel gewicht is te verkiezen tijdens de zwangerschap.

Meer weten over maagbandje ?